54Ö JUSTUS TJEENK OVER DE 



vloediglyk uit den hemel met enen mil- 

 den, vetten en alverkwikkenden regen 

 gedrenkt, ter inwoning voor Israël be- 

 kwaam gemaakt werden; die ook niet 

 altyd door deze wildernisfe omtrokken , 

 maar jaaren lang aan enen vasten oord 

 zich bevonden, en dus ten rechte kon- 

 den gezegd worden daar in gewoond te 

 hebben : vergel. Pf. CV IL 35 — 37. Zy 

 woonden dan voor enen geruimen tyd 

 in die erfenisfe Gods, in deze voor hun 

 toebereide woestyne. De reden, waar- 

 om zy een erfenisfe Gods genoemd 

 werdt, zal over Job XXX F IL 13. ge- 

 geven worden. 



Daar nu Israël geduuriglyk in tegen- 

 heden met den hek re wandelde, zoo 

 kon het niet misfen , of zy moesten ook 

 dikwyls verftoken blyven van die onver- 

 diende zegeningen, welke god anders 

 voor hun befchoren had , en daar en te- 

 gen deelen in alle die rampen en den- 

 den , welke uit de natuurlyke gefteltenis- 

 fe en befchapenheid van een verlaten en 

 troostloos land voortvloeiden, en dus 

 een leven voeren als de Arabiers, van 

 wier havenlooze armoede , bittere elen- 

 de , morsfig en affchuwelyk uitzicht , de 

 reizigers, die het woest- en Jleenachtig 



Ara". 



