548 JUSTUS TJEENK OVER DÊ 



ten door de woestyne gaan omdolen en 

 weiden. Zy zyn niet alleen voor het 

 grootfte gedeelte naakt en bloot, maar 

 ook zoo hongerig, dat ze de reizigers 

 om brood bidden , en wanneer 'er eeni- 

 gen op den Euphrat voorby vaaren, 

 naar hunne vaartuigen toezwemmen , 

 en ze om een ftuk brood verzoeken. 

 Zoo leven die arme fchepfelen in de zan- 

 den van het woest Arabie^ en in het klip- 

 of ft eenachtige is het niet beter gefteld, 

 daar zy , volgens (dionysius (1) in zyne 

 Aardryksbefchryv'm^ in veel gebrek en 

 kommer naakt en van alle bezittingen 

 beroofd , even als het wild gedierte om- 

 zwerven, die, meteen zwarte en vuile 

 huid, een van de zon verfchroeid en 

 uitgedroogd lichaam, ene affchuwelykc 

 vertoning maken, en beantwoorden aan 

 de grondbeteekenis (m) van ^y];, aikom- 

 (ligvan n:iV, en aanduidende elendelingen , 



wier 



• -ƒ- 



(K) vs> 965. & Perieg. PRISCIANI vs. 893. 

 Genus infelix , ^ rebus egenum : 

 ^lui folis radiis nigrescujit corpus adujli^ 

 Difperjique dolent luftrantes ?nore ferarum. 



Co7if. Avwvu/x8 7rupa(ppci(Ti( eig rviv Aiowtria ïlspiviy^iriv 



ad f. 962. & EUSTATHIUS. 



(m) •"liV quihus fuccus vitalis quap expresjus est y Ó" ^f- 

 fiuxit. origo afiuendo. unde humilitas , maceratio , adfiiüio , 

 fuhaöiio c^f. vid. A. SCHüLTENS ad Jgb. III, 2. 



