556 JUSTUS TJEENK OVER DE 



komfte, voor hun geen kans was om te 

 ontfnappen. 



Zy waren gekomen in een dor land 

 Rrets , daar het aardryk niets uitleverde 

 tot hun beftaan. Dit fchraale en barre 

 zand was omringd van Midbhdr, dat 

 is (x), kUppige bergen. Van achteren 

 door de Egyptenaren gepraamd , en van 

 voren door de (y) zee gefluit en tegen- 

 gehouden , waren zy als visfchen in het 

 booze net gevangen , en zoo omfingeld 

 door fcherpe en ruwe klippen niet van 

 de zee, maar van het Egyptisch Arabie , 

 dat Pharao, uit kragt der beteekenisfe 

 van het woord (z) ^33 , van enen Arabi- 

 Jchen wortel afgeleid , zeggen mogt : zy 

 zyn verwerrep in den lande, naion die 

 woestyne heeft ze bejloten. Zy zyn van 

 hunne eigene ftrikken gegrepen, en do- 

 len als onzinnigen tusfchen een kantig 

 oneffen gebergte , dat , raet hoeken en 



boch^ 



Cx) Dit zal ik trachten te bewyzen in ene ver- 

 handeling over de echte en gebruikelyke beteeke- 

 nisfe van dit woord *i3T2- 

 (y) viRG. Mn. X. 375. 



Numwa nulla premunt : mortali urgemur ah hofit 

 Mort aks : totidem mhis animieque manusque. 

 ■ Ecce , maris magna claudit nos obice pontus : 



Deëst jam terra fuga. 

 (*z) l^i collis acuto vertice , qui fcopulis deftgnanc^i 

 aptus natüs, V^i. A. SCHULTêNS in Job. p, 1085. 



