5<56 JUSTUS TJEENK OVER DE 



gedierte des velds, als in de gemelde 

 plaatfe gefchiedt , onderfcheiden wordt : 

 want anders laat t^iNH n^n enen ruime- 

 ren zm toe. De Jlange, bywien niets op 

 het ft of te vergelyken is Job XLh 24, en 

 die boven al het gedierte des velds vervloekt 

 lV,w'ordt, by de Oosterlingen Qn Grieken, 

 het wild gedierte der aarde geheten (1). 

 Hier wriemelt de (lange in 't dorre en 

 woeste zand ,he\^2igt den aamechtigen rei- 

 ziger en de lastdragende beesten , en 

 maakt den doortocht voor de reizende 

 'gezelfchappen kommerlyk en gevaarlyk 

 ,(m); want vele, in kleur van V zand niet 

 te onderfcheiden (n), zyn uit di^n hoofde 

 '^ezwaarlyk te vermyden, en zoo men 

 %Y ongeluk daar op trapt, geven zy zul- 

 ke doodelyke beten, en fchieten zulk 

 een fnel werkend vergift, dat de gereed- 

 fte middelen het ylend verderf daarvan 

 niet kunnen floppen, noch te keer gaan. 



Hier 



- (O A SCHULTENS/?^7ö^ F. 22, 23. CALLIMACH. 

 Hymn, in ^foll, vs. lOO. 



. . . duiixóviog ö^^p, 

 Ahog o(pii' 

 ld. Hymn. in JJel. 'us. pi. 



OuSs Tl Tw TfóvvjKf V o(pig (Jiéyug , aX\' "en vïam 

 QviplcM aivoyéveiov o/kq 'kKsiqtoTq 'Act^ipKOV' 



(m) LucAN. X. IX. w. 382. 



(n) DIODOR. SICüL. L, III. 50. XX. 42. LUCJlïï. 

 L.IX. 715. 



