572 JUSTUS TJEENK OVER DE 



„ het geen men my te Cairo wilde diets 

 „ maken , dat het te vergeefs was by de 

 y, Pyramidm eenig levendig fchepfel of 

 „ gewas te zoeken. En in de daad , de 

 „ bodem is 'er zoo befchapen , dat het 

 y, voor een wonder mag gehouden wor- 

 „ den , hoe hier een dier , of een gewas 

 „ zyn voedfel en onderhoud vinden kan. 

 5, Des niettegenftaande vond ik ze beide; 

 „ namentlyk een eenig gewas wratten- 

 „ kruid {chondrilla juncea). Van dieren,- 

 5, zag ik 'er een goed aantal van hagedis- 

 „ fen in 't zand omloopen, Ik had haar 

 5, in de Levant overal op de muren zien 

 5, tDmfp ringen. Maar dat my het meest 

 „ vergenoegde , waren de Mieren-leeu-^ 

 „ wen , die hier (t) een eigen gemeene- 

 yy best liadden : zy fprongen by honder- 

 „ den in 't zand om gelyk de mieren, 

 „ Alle hadden fleenen, zand, ruwe lluk- 

 „ jes hout ofte iettusfchen hunne aartige 

 ,^ knypers, met welke zy naar hunne 



„ woo- 



(t) De Mieren leeuw houdt zich in drooge zandige 

 plaatfen op, hy moet een lichte en zandachtige 

 'aarde hebben tot het oogmerk van zyn werk en 

 .gemak, zoo wel als om zyn prooi te "doen vallen, 

 en om geen gevaar van den regen te hebben. 

 Zie ene verhandeling over den Mieren leeuw in 't 

 kort begrip van de Hijiorie der Infeóien II, ftukje bl. 

 144 enz. 



