574 JtJSTUS TJEENK OVER DÊ 



''Wy kwamen voor den middag om tien 

 „ uur.en aan deze onderaardfche wonin- 

 „ gen, die my in lange zoo aangenaam 

 „ niet voorkwamen, dan het openbare 

 „ veld dat ik rontom befchouwde , om 

 „ 'er eenige voortbrengfelen der nature 

 5, te vinden. De InJeClen , die zich in 

 5, deze heide ophielden, waren de groot- 

 je fle vrugt myner reize. Ik vond 'er 

 ,, eenigen , waar omtrent ik my verze- 

 „ kerd houde , dat ze van geen Natuur- 

 ,;, kenner , voor my , gezien zyn. Ik vond 

 „ 'er ook eenigen, dieik reeds kende. Van 

 „ deze laatften verzamelde ik in een klein 

 ,, uur , fes f oor ten van J^ater-nympben 

 ,, (fpecies Libellulcey, vier Joorten van 

 „ Krekels (cicadce) en Krieken (grylli), 

 ,, Waar toe dient doch een woest veld, 

 5, vol brandende zanden^, kan zich iets 

 „ levends daar in onderhouden , zyn de- 

 5j ze woestynen geen onnutte oorden van 

 „ onzen aardbodem ? zoo vraagt de geen 

 „ die met een vlugtig oog deze llreken 

 5, befchouwt. Edoch hy blyve een wei- 

 „ nig ftaan , en late zich niet door de 

 yy brandende hitte der zonne en door het 

 » vUegend zand RÏüchrikken, hy zie eens 

 ,, een weinig rontom zich heen, zoo zal 

 « hy ook in de dorfte zand-woestynen ■ 



een 



