590 JITSTÜS TJEENK OVER DB 



der bergen veelzins gelyk waren (k) aan 

 die jl eenachtige plaat f en Matth, XIÏL 5, 

 20. Mare, IV y 5,16. daar het zaad geen 

 diepte genoeg hadt , en bloot lag voor 

 de zonneftralen, die op kale bergen het 

 meest (leken en (1) hunne grootfle kracht 

 oefFenen, Derhalven een groote ze- 

 gen als een hand vol koorn op den top 

 der bergen, daar het wegens ene dunne 

 en fchrale aarde niet diep kan inworte- 

 len, en zelden zoo wel als in de laagte 

 tiert, echter onder het opzicht van den 

 hemelfchen Landman zulk een fchoon 

 gewas zoude uitleveren, dat niét dun 

 noch fpichtig , maar wel beflagen zoude 

 opgroeijen, en, als de wind daar tus- 

 fchen fpeelde , een geruisch zoude maken 

 als de trotfe en hooge cederen op den Li- 

 banon, Wen de regenachtige lente is ten 

 einde geloopen (m), begint het winter- 

 koorn optekomen, de zuigende air op 

 den groenen halm te zwellen, en , met den 



bly- 



(k) PLATONIS de Leg. L. VIII. p, 646. /xvjS' slg 

 'xsrpctg Te ucit Ki^a; q%iipovtug^ ov ixvj iots (pv(Tiv tJjv 

 aura 'p/^wöiv Kvi-^srai yóviyi.ov. HO MER. Epigr. in Ery- 

 thrteam, L. C. VALCKENAER adnotat. i7i EÜRIPID. Hip- 

 folytum p. 161. 



(1) VIRG. Georg. II. 377. ^ut gravts incuvibens ftofu- 

 /is arentihus aftas. 



(m) VIRGIL. Georg, L, I, 314. 



