[ XXIII ] 



Cajuit toe weg; de Opperftuurman werd 

 mee al zyn Wachtvolk in Zee geworpen , 

 doch op eene wonderbaare wyse , al het 

 Volk, de Stuurman alleen uitgezonderd, we- 

 der in het Schip geflagen ; het Nachthuis met 

 beide de Compasfen geraakten over Boord; 

 de meeste Balken weeken van één ; het Stuur- 

 rad lag in ftukken en brokken. In dit uiter- 

 fle was men genoodzaakt alle de ftukken Ka- 

 non over Boord te werpen, en de groote 

 Mast te kappen, die met al zyn toebehoo- 

 ren, benevens de Kruisfteng, eensklaps over 

 Boord viel; hier door brak de Galdery, en 

 dit veroorzaakte een groot gat in 't Wulf, 

 waar door zeer veel water in 't Schip kwam; 

 de Boot en Chaloup werden ook in Zee ge- 

 worpen. Ondertusfchen was de S':orm zoo 

 afgryslyk en de Wind en Zee zoo woedende» 

 dat men, raad- en hopeloos zynde , voor 

 eeuwig van elkander affcheid nam. Dan roe- 

 pende tot den Heere in de benaauwdheid , 

 die zy hadden, heeft Hy hen gered. Na 

 drie dagen deed Hy den ftorm ftiile zyn , en 

 met zulk een gedelabreerd Schip , bracht Hy 

 hen in den barren Winter over Zee en den 

 23 December behouden in deeze Stad. Nim- 

 mer bezag ik de afteekening van het Schip, 

 in dien ontredderden flaat, ten huize van my- 

 r.en Vriend , of ik gevoelde eene dankbaare 

 verwondering over zyne uitredding, en de 

 behoudenis van het fchip , waar toe zyne op- 

 lettendheid niet weinig dienstbaar geweest 

 was. Indien hun behoud noch mogelyk kon 

 gerekend worden, oordeelde de Capitein,' 



• •4 die 



