[ XXXIII ] 



voor de vierdemaal zyne Lesfen aanving, en 

 die opende met eene Redevoering over de 

 vereischren en plichten van een Vroedmee»- 

 ter: dien hy niet wilde inboezemen die te- 

 dere gevoeligheid, waar door hy onbekwaam 

 kan worden om zynen plicht waar te neemen, 

 die zyn verftand verduistert, zyn geest be- 

 fchroomd maakt, en hem te rug houdt van 

 met die ftandvastigheid te werk te gaan, van 

 welke niet zelden het leeven zyner iyde- 

 resfen afhangt j maar hy wilde hem aanmoe- 

 digen tot die natuurlyke en krachtige aan- 

 prikkelingen , om zich op de verlichting zy- 

 ner lyderesfen toe te leggen , en die by te 

 Haan als een mensch , die deel neemt in de 

 ongelukken van zyne Medefchepfelen, die, 

 niet tegenftaande den dagelykfchen omgang 

 met de menfchelyke elenden, echter door 

 het betoonen van geduld en edelmoedigheid, 

 doet blyken , dat hy een hart vol goedheid en 

 menschlievende aandoenlykheid beiJit. 



Zoodanig hart bezat hy zelf, zoodaanig 

 werkte het in de gelegenheden , en zyn 

 voorbeeld zou den Vroedmeesteren de edel- 

 moedige ftandvastigheid geleerd hebben, in- 

 dien zy hem hadden kunnen vergezellen. In 

 een zeer zwaar geval , en waar van hy de 

 vriendelykheid had, my de pofitie, op zyne 

 door kunst gemaakte vrouw, uit te leggen, 

 weet ik, hoe zeer hy alle die vereischten 

 aan den dag bracht. Men las hem het mede- 

 lyden uit het oog, terwyl hy het zorgvul- 

 dig voor de lyderes verborg ; zonder zich te 

 ontzetten , ging by met eene onbelemmerde 



LY. DEEL. « « «^ eU 



