[ XXXV i 



waar van "hy 'er, gelyk ook in de Vrced- 

 kunde, uitmuntende bezat, te vertoonen. 



Zoude het wel onmogelyk geweest zyn , 

 dat verborgen dryfveeren hadden medege- 

 werkt tot het belluit, 'c geen de gegradu- 

 eerde Med. Doctores, binnen deeze Stad 

 practifeerende , ten Jaare 1775, namen en 

 ter uitvoer brachten , om zich by Requesc 

 te vervoegen by de Jlegeering, en daar by te 

 verzoeken, dat Hun Ed. Achtb. middelen ge-, 

 liefden in 't werk te ftellen, om aan de Heel- 

 meesters en Arczenyraengeren de inwendige 

 practyk fcherpelyk te beletten? tervvyl hun 

 Ed. Achtb. dit verzoek nader lieten onder- 

 zoeken, dacht Gallandat best, het onweer, 

 dat hem hier door dreigde , teontwyken; be- 

 wust, dat hy by een Academifch onderzoek 

 niet befchaamd zoude uiükoomen , vreesde 

 hy geenzints voor het zelve; dan zyneampts 

 en beroeps bezigheden, gevoegd by eene 

 bloeijende en dagelyks vermeerderende prac- 

 tyk, lieten hem niet toe, zich daar van te 

 verwyderen ; hy veroorloofde zich dit zelfs 

 niet voor eenen enkelen dag tot uitfpanning; 

 dit deed hem onderzoeken , of 'er geen moge- 

 lykheid zyn zoude den gradus te bekoomen, 

 zonder zich in perfoon voor den Academi- 

 fchen Senaat te fiftceren. De Gelderfche 

 Profesforen, by welken hy, zoo wel als by 

 die der andere Academiën , fints lang als een 

 man van meer dan gemeene bekwaamheden 

 bekend was, oordeelden dat zy in een bui- 

 tengewoon geval wel van den gewoonen 

 weg vermochten af te wyken; en na dat hy 



» * * s Hun 



