H. M. VAN GHERT OVER; 271 



Het licjhaam en de leden waren wel 

 gefield; de neus was plat en breed; de 

 oogen groot, wyd, en zeer uitpuilen- 

 de; het aangezigt had een lood-verwi- 

 ge coleur. De hersfens waren door 

 geen bekkeneel bedekt, even of het- 

 zelve boven de oogholten ware af- 

 gezaagd, en vertoonden niet dan eene 

 weeke , breede en ongelyke opper- 

 vlakte, alleenlyk overdekt met de zag- 

 te bekleedfelen, die flap waren, en in 

 het midden eene dobberende verhe- 

 venheid, by wyzevan een tepel, uit- 

 maakten. 



Een diergelyk wangedrogt (a-^c^uxog') 

 heb ik, onder anderen, gezien binnen 

 deeze Stad in het Jaar 1767, waar by 

 kwam eene zeer aanmerkelyke Iply- 

 ting in den ruggegraat, welk fchepfel 

 men verhaald heeft, dat volkomen een 

 Aap geleek, hebbende de oogen bo- 

 ven in het voorhoofd, de neus inge- 

 drukt, den mond op de kin, de vin- 

 gers fcherp , en , het geen byzonder 

 affchuwelyk was , aan het einde des 

 ruggegraats eenen ftaart, zynde één 

 duim dik en ten minden vier duimen 

 lang: geen wonder, daar de Moeder 



van 



