o. I. TIN -ERTSEN. 341 



gewasfchen zynde , verminderde in 

 veelheid niet. Men bevondt het Me- 

 taal , gefmolten zynde , volkomen 

 fmeedbaar, en verder de eigenfchap- 

 pen te hebben van zuiver Tin (c). 



Dit was de reden , dat de Sweedfche 

 Heer quist, uit Londen, den4Fe- 

 bruary des Jaars 1766, aan de Koning- 

 lyk Sweedfche Akademie der Wee- 

 tenfchappen fchreef: "dat men on- 

 „ langs in Cornwall gedeegen Tin ge- 

 „ vonden hadt, in eene Klomp, uic 

 „ een Korst van Zwitter beftaande , 

 „ met een Kern van Droezige Kwarts 

 en een weinig heldere Spaath, waar 

 van hy een klein brokje hadt beko- 

 men" (d). De Heer wallerius 

 gebruikt dit Berigt, onder anderen, 

 tot een bewys der beftaanlykheid van 

 het gedeegen Tin ; doch de Heer brun- 

 NiCH, die het Werk van den kundi- 

 gen CRONSTEDT met Aantekeningen 

 heeft verrykt , het overige van deeze 

 ftoffe te Truro in Cornwall onderzoe- 

 kende, bevondt met een gloeijend 

 yzer aanftonds, dat die zogenaamde 

 Kwarts of Spaathkryftallen een zui- 



Y 3 ver 



Cc") mirfa«f.Vo\.h\\Soï the Year ly^ö, p. 35I 

 (,d) Siockk^ AlfhanJlan^en "Jon i;66. p. 257. 



9f 



