DE OLYPHANTSTANDEN. 371 



Het fchynt my toe , dat de oor- 

 iprong van de veronderflelling^ dat de 

 opgedolven Tanden waarlyk Oly- 

 phantstanden zyn, te vinden is in het 

 oud en algemeen gevoelen^ of liever 

 vooroordeel, dat 'er geen andere dier- 

 lyke zelfftandigheid bekend was, wel- 

 ke te recht den naam van Yvoor of El- 

 penbeen draagt, dan alleen de Oly- 

 phantstanden. Het was zeer natuur- 

 ïyk, wanneer de gegravene Tanden, 

 zoo uit Siberien als uit America aan- 

 gebragt, voor het eerst door Natuur- 

 kenners werden onderzocht , en 

 men zag, dat derzelver zelfftandigheid 

 voor het uiterlyke veel overeenkomst 

 en gelykvormigheid had de met het 

 Yvoor, en dat menfchen, in 't bewer- 

 ken daar van bedreven, verzekerden, 

 dat het oprecht Yvoor was, dat de Na- 

 tuurlyke Hifloriefchryvers ook daar uit 

 met zeer veel waarfchynlykheid be- 

 floten^ dat het wezenlyke Oiyphants- 

 tanden waren: te meer, wyl het in de 

 daad zeer moeilyk is, zelfs voor ervaa- 

 ren Yvoordraaijers, het wezenlyfc on- 

 derfcheid daar van te ontdekken, uit 

 hoofde van het groot verfchil , zoo wel 

 ten aanzien van het couleur, als van de 



Aa 2 zwaar- 



