526 A. 'JGRAVEZANDE OVER DE 



waarlijk eenige verfcbeidenheid, fchoon 

 dezelve geenzins groot kan genoemd 

 worden. M'.. 



't' I 



, ■ 't Is waar in den eerften opJJag fchijnt 

 dezelve groot, om dat het affchrift van 

 dfcn Heer Anquetil met ruwer en groo- 

 ver trekken dan het mijne van den 

 Heer Moens , is gefchreeven en in 

 plaat gebragt . . . ... i i-./.. :\ o a^^o' 



- Maar die fcMjn verdwijnt, wanneer 

 men Woord voor Woord en Letter 

 voor Letter vergelijkt: men vindt dan 

 welverfchil, doch dat is alleen hier en 

 daar eene varians lectio; daar in be- 

 ftaande, dat in ^t eene affchrift, fom- 

 tijds een Xetter meer of minder in ee* 

 ijig fp^oord is> dan in het andere» 



Hier uit rijst eeriQ andere-vv^zg , welk. 

 van deeze twee affchriften dan het beste 

 zij? . . 



§. 60. 



Ik ben niet in flaat, om- daar op voU 

 ftrekt te konnen antwoorden. Om dat 



te 



