jOODEN TÊ COCHIM* $2^ 



>^ lïiaar mijne poogingen waai'en te 

 j, vergeefsch. De Cafanaar Mattayê 

 3, beleed, dat hij 'er ^een êên wo^rdvsin 

 >, kon verftaan; dat hij 'er flegts eeniga 

 „ letters van kende, die geleeken naa 

 j, de Hedendaagfche Tamoulfche Cha- 

 5, racters. Te vergeefsch zocht ik 

 >, door den Opperbrahme bij de Pagode 

 5, van Taliparom, 8 groote mijlen van 

 5, iJ/ö^^' te recht te koomen: Doch die 

 » Opperbrahme zeide , dat hij dezelvö 

 „ aan verfcheïde perfoonen had ver-if 

 „ toond , zonder dat iemand ''er iets vafi 

 ,, konde begrijperi\ Hier uit volgt, daC 

 iemand als de Heer Anquetil^ die met 

 verhaastinge een opfchrift, in èene 

 hem onbekende taal en onbekende Qhaz 

 racters affchrijft, ligt kan feilen* 



S. 64. 



Maar als men let op het affcbrift vaiï 

 den Heer Moens; zijn Wel Ed. Geftrj 

 heeft zich bediend van zulk eenen af- 

 fcbrijver , die het Character kende , en 

 't Jcbrijt kezen konde; want de oor- 

 fpronglijke woorden zijn (zoo veel 

 mogelijk) volgens derzelver natuurlijke 

 uiifpraak met üollandfcbQ kjters tus- 

 IX. m&L. h\ ' fc,b,ei:i 



