[ xcv ] 



den ; • — het ftrekt my , want waarom zoude ik 

 zulks verbergen of in het minfte ontveinzen ? hec 

 flrekt my waarlyk tot een onuitfprekelyk ge- 

 noegen, dat ik my juist op dezen dag bevinde 

 in devergaderinge der Heeren Beftierderen van het 

 Zeeuwfche Genootfchap der Wetenfchappen , in 

 'c luillerryke gezelfchap zoo veeier aanzienlyken van 

 dit Gewest , en te gelyk in de gunflige gelegen- 

 heid om, in eene korte redenvoeringe , te her- 

 denken, 't gene voor twee eeuwen, op' dezen 

 zelfden dag , den drieëntwintigften van Louw- 

 maand, tot wezenlyk nut van deze Republyk i? 

 voorgevallen. 



Het zou dwaaze vermetelheid zyn, indien ik 

 my voorftelde , Myne Heeren ! iemand van U te 

 onderrichten , wat 'er, ten tyde der Unie en 

 kort te voren , gebeurd zy. Ook begrype ik 

 ten vollen, dat het noch ongerymder zyn zou, 

 indien ik my ten doelwit ftelde, zoo veele Staats- 

 mannen, met welker tegenwoordigheid ik my nu 

 vereerd vinde, te willen leeren, hoedanig de 

 Staatkundige grondbeginfels , middelen en oog- 

 merken der ütrechtfche Unie waren. Dan, myn 

 oogmerk alleenlyk daartoe ftrekkende , om ons 

 op dezen dag te herinneren , 't gene elk Neder- 

 lander behoorde te weten , en ons onderling aan- 

 tefpooren tot blymoedige dankërkentenisfe van 

 's HEEREN hoogstverplichtende gunfte , aan Ne- 

 derland bewezen; vertrouwe ik, dat Gy, aanr 

 zienlyke Begunftigers der Wetenfchappen , als 

 vrienden der Vryheid van ons Vaderland , my 

 Uwe aandacht, voor een' korten tyd, niet on- 

 gaarne vergunnen zult, en my met een toegene- 

 gen hart hooreii op een' gedenkdag, welken nie- 

 mand 



