[Cl r 



ten laatflen, voor 'sLands vyand en vervallen van 

 de Landvoogdye dezer Gewesten. Hy bleef ech- 

 ter woelen, zoo lang hy kon, en zocht zich aan 

 de Nederlanders te wreken tot op zynen dood 

 toe, die, tot hun geluk, fpoedig volgde, en 

 eenjge verademinge ten wege bragt (^). — Denkt, 

 mogelyk , iemand by zieh zelven'; waarom hier 

 zoo breed gefproken van dien trouwloozen en on- 

 natuurlyken Landvoogd? waarom hem niet lievef 

 aan zyne plaatfe gelaten , en de naam van dien 

 eerloozen der vergetelheid opgeofferd? Men zal 

 de redenen aanftonds ontdekken , zoo dra men zy- 

 ne aandacht vestigt op de inleidinge der f/wV, 

 waar in Don Jan van Oojlenryk als het hoofd van 

 hun befchouwd wordt, die alle middelen zoch- 

 ten, om de Nederlandfche Provinciën» geheel, 

 of ten deele, aan zich te onderwerpen, en onder 

 hunne tyrannifche regeringe en flavernye te bren- 

 gen. 



Het vermoeden van fommigeGrooten,'dat Prins 

 Willem zelf naar de waardigheid van algemeenen 

 Landvoogd ftaan zou, en zyn gezag dus al te 

 hoog klimmen , gaf hun aanleidinge om te bewer- 

 ken, dut Mmf/zias, Aartshertog van Ooftenrvk, 

 'sKonings bloedverwant en broeder van den Kei- 

 zer, door de Staaten tot algemeenen Landvoogd, 

 doch op zekere bepaalde voorwaarden , wierde 

 aangenomen. Matthias^ wonder wel in zyn fchik 



met 



(A) AI het bygebragte, betrefFende Dm Jan van Oofien- 

 ryk, en noch veele andere byzonderheden , worden door 

 een groot aantaal van Gefchiedfchryveren in 't breede be- 

 handeld. Men zie vooral ?. burmannus /. c. p, 



U — CXII. 



»»»*♦♦♦ rt 



