[ CVI ] 



ren byftand , wanneer zich iemSnd v'erftoutte hen 

 te onderdrukken; — fchynen wy echter te mo- 

 gen yerraoeden , dat de Prins van Oranje , om wy- 

 ze redenen, haar tot het doen van dezen voorflag 

 alvorens zal aangezocht en bewogen hebben. Wie^ 

 die de onvergeiykelyke wysheid en het diepden- 

 kende vooruitzicht van dien Vorst kent, zal ooit 

 konnen gelooven , dat Hy , die met zoo veel be- 

 leids de Urne tusfchen Holland en Zeeland hadt 

 weten te bewerken , niet zou gedacht hebben op 

 eene nadere verbintenisfe tusfchen die twee en 

 cenige andere Nederlandfche Gewesten , dan op 

 aauleidinge van den raad der Engelfche Koningin- 

 ne, welke nochtans zyn oogmerk merkelyk kon 

 helpen begunlligen en doorzetten. Bekende Oran- 

 je zelf («}, dat Hy de Unie eerst gedreven en 

 daarna bevorderd hadde; wy mogen Hem op zyn 

 woord gelooven , daar wy wel veele bewyzen van 

 voorzichtigheid, maar niet van kwaade trouwe en 

 opzettelyk bedrog, in zyne beide Verantwoordin- 

 gen aantreffen. Het is 'ér zoo verre af, dat de 

 Prins , eerst anderhalf jaar na den raad der Konin- 

 ginne van Engeland, aan deze Urne zou gedacht 

 hebben (o), qjChaaren raad-in 't werk gefl:eld,dat 

 hy reeds in 't begin des jaars I57'f. en zelfs eeni- 

 ge maanden vroeger over dit ftuk in onderbande- 

 linge kwame met eenigen in Gelderland, Fries- 

 land, Utrechten Overysfel, om een vast en on- 

 verbrakelyk verbond tot onderlinge verzekerdheid 

 met die van Holland en Zeeland te fluiten (^p). 



Zou 



. (n)v^/!o/»^;e ?. 74. der Franfcbe uitgave 158 1. 

 (9) Leven van Willem den i, iii deel bl.247. 

 {p) bOK xboekj bl.776, verg. ixboekj bl.702. 



