[ CXVII ] 



Waar bloeijen de Wetenfchappen allermeest? in. 

 Landen, waar de Vryheid, de ziel der Unie y^. 

 haaren zetel gevestigd heeft. En is het niet een 

 voornaam deel en doelwit van waare Staatkunde, 

 de Wetenfchappen met kracht voorteftaan en te 

 bevorderen ? Het laatfte heeft geen bewys noodig 

 in de Vergaderinge , waar in ik thans het genoegen 

 heb te fpreken ; en de overige flukken lyden , naar 

 ik vertrouwe, by niemand eenige bedenkinge. 

 Gelukkige Gehoorzaalen ! waar in ik hartelyk 

 wenfche, en welk Nederlander zal zulks niet mee 

 ray wenfchen? dat na een' afloop van honderd 

 jaaren het derde eeuwfeest zal mogen gehouden 

 worden ter vieringe van de Utrechtfche (jnie^ dat 

 cerfle meefterftuk van menfchelyke wysheid en 

 doorzichtige Staatkunde. Ik zegge niets te veel, 

 wanneer ik de Unie in dat licht befchouwe , en . 

 met dezen eernaam bekroone. De kortheid des 

 tyds, myne bekrompene kundigheden, en vooral 

 Uwe tegenwoordigheid , myne Heeren ! verbieden 

 my thans in alle byzonderheden te treden , en het 

 Staalkundige beleid dezer Unie aantetoonen; ook 

 is het veiliger te wachten op de Staatkundige. 

 Hiftorie van dezelve, waarop wy, gelyk reeds ge- 

 zegd is , eene gegronde hope hebben. Ik zal my 

 vergenoegen met het voordellen van deze weinige 

 aanmerkingen , wier uitbreidinge ik gerustelyk aan 

 Uwe eigen overdenkinge durve overlaten. — By 

 alle groote veranderingen in het Staatsbeftier en de 

 Kegeeringwyze is noodig, dat zich daar toe eene 

 bekwaame gelegenheid opdoe, 't zy dat dezelve 

 ongedwongen is, 't zy dat zy gezocht en door 

 bedekte middelen is veroorzaakt. Wat de gefchie- 

 denisfen van andere volken en van ons Vaderland 



