[ CXXVIII ] 



Ik ziïlks by U, myne Heeren ! noodig oordeeWe^ 

 verfchooninge vragen, dat ik my met de Zecuwfche 

 Afgevaardigden wat langer bezig heb gehouden: 

 doch ik wil my liever omtrent de overigen be- 

 korten , en naar het einde myner redenvoeringe 

 jpoeden. Een tiental Heeren onderfchreef de Unie^ 

 wegens die van 't Sticht van Utiecht , en een ol twee 

 Afgevaardigden in naam der Ommelanden: van 

 welken fommigen, reeds jaaren lang, voorVryheid en 

 Godsdienst geyverd hadden ; anderen in Interen tyd 

 met hun gedrag bewezen , dat zy , zoo wel met hun 

 liart, als met hunne hand , deze L/«/(? ge teekend had- 

 den; terwyl niemand van* hun, die op dezen drieën- 

 twintigften van Louwmaand het Bondfchrift eigen- 

 handig onderfchreven , naberouw deswegens be- 

 toonde, of, zoo veel my bewust is, zich naderhand 

 tegen deszelfs inhoud opzettelyk aan kantte. 



Vergunt my , doorluchtige Mannen , roem- 

 waardige onderteekenaars der Unie van ü» 

 trecht, vergunt my, dat ik, met diepen eerbied 

 en waare hoogachtinge voor Uwen onfterfejy- 

 ken naam en gezegende gedachtenisfe doortrok- 

 keti, in Uwe plechtige vergaderinge verfchyne, 

 en U, in naam van alle rayne Land- en tydge- 

 nooten , toeroepe : Hebt dank voor 't goede aan 

 Nederland bewezen ! hebt dank voor alle liefde- 

 zorge ten nutte van dit Geraeenebest , van Vryheid 

 en Godsdienst ! 't Kan u nooit berouwen , den 

 zwaarden last getorst te hebben. Uwe nakome- 

 lingen en ftamgenooten , die, na twee eeuwen» 

 ons dierbaar Vaderland noch blyven verfieren, ja! 

 al het volk van Nederland, genieten tot op he- 

 den de aangenaame vruchten van Uwen arbeid, 

 die niet ydel was, Gy waart de grootfte Mannen 



van 



