172 Verbetering». 



gehaspeld. Nauvvlyks fchynt men fomtyds 

 in 't fchryven onderfcheid te weten , tus- 

 fchen aimer , aimez , aimé , en duizend 

 diergelyke of andere buigingen der woor- 

 den. 



Men leert fpreeken , ik beken het, voor- 

 naamejyk over cenige huisfelyke zaaken : 

 en dat doorgaans al vry fpoedig , maar hoe 

 leert men zulks? 't is waar, fomtyds vry 

 vlug , maar ook tevens vol feilen. En 

 een kenner van de taal, die daarom dik- 

 wyls zwaarigheid maakt , om zonder zich 

 wel te bedenken, eer hy nog aan 't vaar- 

 dig fpreeken gewoon is , dezelve flegts 

 voort te rabbelen , ontdekt ras by 't hoo- 

 ien van dat zo genaamd vlug fpreeken, 

 dat men nog niets van den waaren aart der 

 taal verftaat : En zulk een inderdaad kan 

 niet anders dan 'er by zich zelven van wal- 

 gen , als hy fomtyds eenen hedendaagfchen 

 Petit-maitre of eene Coquette-, die 'er zich 

 vry wat airs op geven , dat zy eenen ge- 

 ruimen tyd het Franfche School hebben 

 gefrequenteerd , met ruim zo veel blykcn 

 van onbefchanmdheid en verwaandheid , 

 als van onkunde, de misfelykfte brabbel- 

 taal hoort uitflooten. 



Men maake echter hier uit geen befluic^" 



