D E H S C H O Ó L E N. 303 



ren gegeven , niemand van hnn begrypt 'eï? 

 iets van; die vlug van geheugen zyn, lee- 

 ren het opgegevene fchielyk , doch verge- 

 ten wel haest het geen geleerd is ; anderen 

 worden veeltyds met moeite en (lagen toe 

 het van buiten leeren gebragt. Mag men 

 hier niet vra-gen of dat eene redelyke wys 

 van handelen met onze kinderen is? IÏ5 

 weet wel dat men gemeenlyk voorgeeft, 

 dat fommige dingen , die in de jeugd van 

 buiten geleerd zyn, in het geheugen bly* 

 ven hangen en dat de kinders , ouder ge- 

 wordeTi zynde , die met vrucht herdenken. 

 Zoó dit denkbeeld waer is,' kan met het 

 alleen tot de klanken der woorden en nim* 

 mer tot het wezen der zaken brengeoi 

 Hoe weinig zyn de jongelingen die , wan- 

 neer zy de Schooien verlaten hebben , iets 

 oordeelkundig weten van het geen zy, 

 van den Godsdienst, in hunne Schooiert 

 geleerd hebben? Laten hier onze Leer- 

 aers my ten getuige zyn , en hun gezegde 

 zal een proef der waerheid , van het geen 

 ik hier voordel, opleveren. Wat ont- 

 moeten deze Heeren een aental bejaerde 

 lieden , die }ong zynde verfcheiden malen 

 deze boeken van buiten geleerd hebben , 

 maer nu, wel verre van oordeelkundig 

 hun^e belydenis te doen, weinig van de 

 Goddelyke waerheid die zy moeten bely- 

 . ' tJen, 



