DER S C H O O L E N. 419 



jAIs de kinderen iets leezen, dan is het 

 de fpelling van een ander ; maar als zy 

 zelfs iets zullen fchry ven , dan moeten zy 

 hunne eigen fpelling gebruiken t derhalven 

 moet in de Schooien byzonder hier op ge- 

 let worden, dat de kinderen, niet alleen 

 eene goede, maar ook eene vaste bepaal- 

 de fpeUing aanneemen, en hun de grond- 

 regelen der Spraakkonst ingefcherpt wor- 

 den. Doch wil men de woorden, Izlaafi 

 maaf , haar , daar , enz* met aa of ae 

 fpellen , 't is my eveneens : elk gevoelen 

 heeft onder de Taaliumdigen zyne voor- 

 ftanders. Zoo is het ook omtrent andere 

 woorden. Waarom de Geleerde Heer 

 A. Kluit in de V^oorreden voor Iloögflraten 

 bladz. II. zegt: Zoo weinig 'er twee gras- 

 fcheutkens elkander gelyk zpi , zoo weinig 

 vindt men Vr thans twee, wier fpelling met 



den 



tende Perfoonen , als Koning, Prins, Graaf, enz. met 

 een kleinen letter vooraan gefchreven ; zoo ook de 

 naamen van Steden , als : Middelburg j Vlisiingen , 

 Vere, enz. 



Dit ontmoet men ook ^vel in de Eer-Tytels vaiï 

 Burgemeefter, Vroedfchap, Scheepen, Predikant, en 

 .dergelyke: Doch hierop moet byzonder gelet worden ^ 

 in het Schryf-ondervvys der Kinderen. Ook düt eea 

 nieuw Hoofdfluk of Reden, of Vers altoi)s niet teil 

 grooten of hoofd -letter moet begonue». WQïdeni 



Dd & 



