﻿— 14G — 
	

simplex, supra angiilum externum acutum, basi 
	
 intus crassiusciiliim, album, dehinc ad columel- 
	
 lam strictiusculum, marginibus remotis. — Diam. 
	
 maj., 18; min., 15 1/2; ait., 7 1/2 mill. 
	

Iles Sangliir. 
	

Cette Espèce a pour voisine la Tr. lardea^ v. Mart. 
	
 (Ostasien, 1867), des Moluques. 
	

OBBA TIRMANIANA 
	

Testa mammillari-globosa, solidula, umbilicata 
	
 (umbilicus sat minutus, margine columellari semi- 
	
 tectus, attamen pervius et apicem testée exhibens, 
	
 circa 3-4 mill. lat. adaequans), subnitens, fusca, in 
	
 ultimo luteo diffuse bifasciata, zona supera in prio- 
	
 ribus duobus prodeunte, summo sublaevigata , 
	
 dehinc ut in Ohha manimilla oblique malleato- 
	
 undulata, rugis in ultimo basique praesertim vali- 
	
 dioribus. Spira elevata, valde convexo-subconoi- 
	
 dea, obtusata. Anfractus6 regulariter satque lente 
	
 accrescentes , primi convexiusculi, ad suturam 
	
 parum profundam subplanulati, inferi convexiores; 
	
 ultimus angulo obtuso subperipherico, ad apertu- 
	
 ram evanido cinctus, subtus clepressus, attamen 
	
 convexiusculus, haud amplus, ad aperturam sat 
	
 breviter nec abrupte deflexus. Apertura valde 
	
 obliqua (paulo magis quam 45° cum axi), lunata, 
	
 transverse suboblonga (pariete intus undulato), 
	
 subsinuata, fauce livida. Perjstoma lividum, in- 
	
 crassatum, reflexum, margine externo convexo, 
	
 basali subsinuato, columellari brevi, supra umbi- 
	
 licum deflexo ac semitegente ; margines rcmoti, 
	

