[ Sc t V ! I } 



ieoarfteenen zyn meer Van Mraarde, 

 naar mate van hunne grootte en 

 koleur. Die der aapen 2yn^ door- 

 gaans , de kleinfte ; doch zy wor- 

 den niettemin voor de kostbaarfte 

 gehouden. Zyn zy zeer groot ^ 

 men rekent dezelven fchier onbe- 

 taalbaar: om dat men hun, boven 

 de anderen , een' hoogeren trap 

 van kracht toefchryft. Zy vallen 

 meestal knobbeliger ; doch ook 

 wel glad en langwerpig. Hunne 

 koleur is olyfverwig, naar 't groen, 

 of wel naar loodkoleur hellende. 

 Zy zyn zeer glad en zacht ; in 't 

 aanraken van eene lichte koelheid ; 

 de fmaak is eenigzins prikkelende, 

 als of men nieren vleesch proeft. 

 Dit hebben zy met alle Bezoars ge- 

 meen. Oneindig fyn zyn de laag- 

 jes op malkanderen gevleid, wel* 

 ke in den opengebroken' fteen ten 

 laatften in 't midden om eenig 

 llrootje of fleentje eindigen. De 



aap, 



