'pÖ J. VEIRAC OVER DE ROTKOORTS 



heid , konde laten verbly ven. Doch in- 

 dien het , aldaar voorgeftelde , onnit- 

 voerlyk is, zou men een of meer ka- 

 mers in de Gasthuizen tot dat oogmerk 

 kunnen fchikken. Deze Godshuizen zyn 

 toch haare oprichting aan den mensch- 

 lievenden inborst van veelen onzer ryke 

 Vaderlanderen verfchuldigd. Nooit be- 

 doelden de flichters dier gebouwen , dat 

 men de deuren derzelven voor zo veele 

 arme zieken, als nu gefchied, zoude 

 fluiten, en de meeste vertrekken voor 

 pronkkamers houden. Niets is gemak- 

 kelyker, dan met behulp der goede Re- 

 geering onzer fteden , die aan dit nuttig 

 oogmerk gaarn de hand zoude leenen, 

 de, nu ledige, kamers, ten gebruike 

 van den zieken Matroos , af te zonde- 

 ren. 



De Wet der natuur, het belang van 

 de O. I. Comgagnïe, de tegenwoordige 

 fchaarsheid van 't gemeen op de fche- 

 pen , het nadeel , het welk door een ee- 

 nig ziek man dikwerf op onze uitgaan- 

 de O. I. Vaarders, te weeg gebragt 

 word, het waarc oogmerk der Gasthui- 

 sden: Dit, en het geen daar toe betrek- 

 king heeft, zyn Iterke drangredenen, 

 om het hart onzer menschlievende Over- 

 heid.' 



