^ADERLANDSCHtt GEDICHTEN. 231 



naai of Vaderlandfch Gedicht, zo ras 

 zv 'er een hadden. Ennius fchynt reeds 

 gevoeld te hebben , van wat nut de 

 Dichtkunft aan de Historie konde zyn : 

 en hoewel Ovidius hem noemt arte 

 carens, moeten 'er egter onder zyne 

 versfen eenige geweefl: zyn, waar van 

 de zin en uitdrukking cierlyk genoeg 

 was , en zo , dat het bezwaarlyk viel 

 beeter te zeggen. Want dit koomt 

 voor de waarfchynlyke reeden, waarom 

 Virgilius een geheel vers van Ennius, 

 ïn de iEneis heeft geplaatst, wanneer 

 hy fpreekt van Fabius Maximus. 



Niets is ligter te begrypen als de 

 gunftige ontmoeting, welke de iEneis 

 moeste vinden. Romen, na tachtig jaa- 

 ren in twist, oorlog, en burgerlyke 

 moorden verkeerd te hebben, genoot 

 rust, rykdom, en overvloed, onder 

 Auguftus; die onder den naam van de 

 Republyk te herflellen, en de vryheid 

 te maatigen, inderdaad alle Vryheid 

 wegnam. Maar fchoon de Romeinen 

 reeds domiti waren , zy waren nog niet 

 parati fervire ; eneene vonk konde we- 

 der vlam veroorzaken. Ook is byna 

 ongelooflyk, door hoe veel attentien 

 van alle foort , Augustus elke inbreuk 



?4 PP 



