VADERLANDSCHE ^GEDICHTEN. 245 



alles voor hem op, wat de Keizer in 

 den Senaat, of elders, in 't openbaar 

 moest zeggen , en vreesde onnut te wor- 

 den, zo ras de jonge Vorst dit zelve 

 konde doen (t). 



De leevendige geest van Nero, hier 

 door van 't ernftige afgehouden, was 

 gevallen op het vervroolykende (u) ; op 

 mufycq, graveeren, fchilderen, hard- 

 draaven , en versfen maaken , en in dit 

 laatfle (daar hy't minfle kwalyk in ge- 

 lukte) gelcerdneid te toonen ; en niets 

 was natuurlyker als dat de Roomfche 

 jeugd, die den jongen Keizer omring- 

 de, na gunst zogt, ieder door zodanige 

 gaaven , waar in hy de meefte bekwaam- 

 heid had , of da^t te hebben. Zo datf 

 met diergelyke Hovelingen , van welken, 

 gelyk van den Vorst , de ondeugden 

 van 't hart nog geheim , en de blinken- 

 de hoedanigheeden van den geest , open- 

 baar waren, dit Hof een allerbekoorlyk* 



Q.3 fte 



^t") ^io diutius in aéniraiione fut ditir.eret. TAC. 

 Ann. 13. 



fU) Vividum ar.imttm in alia deforft : caelare ^ p'm^re^ 

 car.tus avt reiiyasn eqy.orujn exercere ; et aüquando carmir.i- 

 hus pav:i,endis hiesfe fb: elementa aoilrln^e ofte?idebat ^ Td. 

 su£TCN>us noeiju zelfs een gedicht van Nero, 

 tegen Clodius PoUio frcmaakc, en tacitüs fprcclvc 

 vaii ecu aiider legen (^uinccianu*. 



