204 o. 2. VAN HAREN OVER DE 



voor wetten, eer en deugd; en zulke 

 lieden moest men in Ampten brengen. 

 Maar die gevallen gebeurden niet alle 

 dag, en de jonge Romeinen hier door 

 Generaals en Gouverneurs geworden, 

 befchuldigden niet meer in anderen, het 

 geen de meeste hunner nu zelve in 't 

 werk {lelden : dus was de voortgang 

 van de welfpreekendheid langzaam , en 

 zy nog ruw, wanneer Carneades tot 

 Romen kwam, daar, na 't onderbren- 

 van Griekenland en klein Afien, de 

 Griekfche taal reeds bekend was, en 

 daar de jeugd reeds begon te zien door 

 't voorbeeld van de Familie der Scipio's, 

 hoe veel nut in een opvoeding flak door 

 Weetenfchappen vercierd. De Athe- 

 nienfers hadden over een fladsbelang 

 een proces tot Romen : om hunne 

 zaak te bepleiten zonden zy na Romen 

 drie van hunne fpreekers, en men be- 

 grypt dat de flegtile hier toe niet waren 

 uitgekooren, Carneades (y), de wel- 

 fpreekendfle man van zyn tyd, was 



aan 



(y) CarneaJis vis incredtbilis diendi: qui vullam Uft' 

 quam in disputatiofiibus rem defendil quam non prohavit ^ 

 nullarn oppugnavit quam non everterit. CIC. de Or. l, 2, 



Men heeft hoc zelvde van den Raadpenfionaris de 

 Wie gezegd. 



