270 o. Z. VAN HAREN OVER DE 



dkus of ^dvoccitus (b). De wel onder- 

 weezen geest egter kan zelden leedig 

 ^yn, en wat nu gedaan met ^lles wat 

 ieder wel opgevoed Romein in zyn 

 jeugd had geleerd ? dit leide natuurlyk 

 tot oeffening van de weetenfchappen , 

 tot welke dezelve kennisfen benoodigd 

 zyn als tot de welfpreekendheid , en dit 

 bragt eenigen , als Livius en Sallustius , 

 aan 't fchry ven der Roomfche Gefchie- 

 denisfen, maar't grootfte gedeelte der 

 geesten wendde zig na de Dichtkunde. 

 Niet dat Romen tot dien tyd toe zon- 

 der Dichters was geweest: dog geen 

 hunner fchynt de Dichtkunde anders 

 als met een oogmerk v^an onderwys be- 

 handeld te hebben: Ennius voor de 

 Hiftorie : Lucretius voor de Natuurkun- 

 de: Lucilius om de bedorvene zeeden 

 te berispen : Accius en Pacuvius om les- 

 fen aan Vorften te geeven; en Teren- 

 tius aan de burgerlyke zamenleeving:en 

 die werken of ten minflen fommige van 

 de zelve moeten niet veel bekend ge- 

 weest zyn, want anders moet men nog 

 meer verwonderd zyn over de ftout- 

 heid, met welke Virgilius in zyne Geor- 



(b) De CAuf, mr. Eïoq. m princ. 



