VADERLANDSCHE GEDICHTEN. 271 



gïca, voor zyne eigene gedachten op- 

 geeft het geen hy in Lucretius (c) vond. 

 De eerfle die aan de Dichtkunde een an- 

 deren weg deed inslaan, was CatuUus : 

 ^yne Gedichten, verfcheiden in ftoffen, 

 fchynen de vrugt van tydkorting, en 

 meer voor aangenaamheid als tot leering- 

 gefchikt. Dit voorbeeld wierd nu, 

 door de noodzaakelykheid van beezig- 



heid , 



(c') Dit legt uit het geen verhaald word , dat 

 ten tyde van Vespafiaan, een Vorst van een be- 

 kend oordcel, men liever Lucretius las, als Virgi- 

 lius, waarfchynlylc betrekkelyk tot de Georgica: 

 want zo 't mogelyk is te oordeelen van fmaak in 

 tyden zo verre van de onze, fchynt het geoor- 

 loofd, het, 



^via Pier'idum peragro loca , nullius ajite 



Trita [oh : juvat integros Mcedere fontes 



Atque haurire , juvatque «ovos decerfere flores 



Infignemque meo capiti petere inde ^oronam 



JJr.de prius vulli velarunt tempora Mufae. 



Primum quod magnis doceode rebus ^ etc. LUCR, /, 4. 



niet min goed te vinden, als het, 



Sed me ?arnas[i deferta per ardua dulcii 

 Haptat amoT ; juvat ir e jugis qua nuUa prior urn 

 Castaliam molli divertitur orhita clivo. 

 Nutte veneranda Pales ^ magno nunc ore Jbnandum 

 Incipiens , etc. GEORG. /. 3. 



'T geen een allerzichtbaarfte navolging is, en zo 

 zyn 'er tien voor een. 



