VADERLANDSCHE GEDICHTEN. 283 



de Fortuin dat huis heefc verlaaten, de 

 weetenfchappen hebben het ftandvastig 

 aangekleefd, en aan de nagedachtenis 

 der Barmeckieden naet woeker voldaan, 

 het geen de Fortuin aan hun hadde ge- 

 weigerd; want zy hebben meer gedich- 

 ten tot hunne eer, en meer Gefchicde- 

 nisfchry veren van hun huis , roem , en 

 daaden , als de grootüe Vorst in 'c Oos- 

 ten ooit heeft gehad Zonder dat Ha- 

 roun of zyne opvolgeren dit hebben 

 kunnen beletten, ff^at hebt gy al goed 

 gedaan aan de aarde, o zoonen van Har- 

 meck', (zingt een van die Dichteren) 

 hoe veel goed zond gy nog aan haar ge- 

 daan hebben ! De Aarde was uwe Ge-» 

 jnaalin I ;sy is thans uwe ïVeduw ! en 



mea 



dat alle hunne gfedercn wierden geconfisqueerd 

 zonder de fomme opcegeven , of hoe veel men 

 die fchatte. Maar welke rykdommen men aan die 

 Hoven konde vergaaderen, ziet men by Khonde» 

 mir in zyn algemeene hiilorie, alwaar hy in 't 

 leeven van Haroun Alrcfchid zegt dat in de llec- 

 kenkamer der Caliphen bleek dat de gejcheuken 

 iloor dcezcn vorst, in. een jaar aan zynajï gunfre- 

 ling Giafar gegeeven, bedroegen de waarde vaq. 

 dertig millioencn zilvere drachmen. En dcNighï- 

 ariftan van Ahmed ben Mohammed fpreekenda 

 van de Cadi Abou Jofeph , verhaalt hoe deesue 

 Rechtsgeleerde, voor advys-geld, in eene^^aak, 

 van dat zelve Hof ontving vyftig duizend goudca 



