284 o. Z. VAN HAREN OVER DE 



men leest niet zonder aandoening in de 

 verfchrikkelyke Catastrophe van dat Ge- 

 flichtjdateen vanjde zoonen van lahia, een 

 oogenblik voor dat zy ter dood ftonden 

 geleid te worden , aan zynen ouden Va- 

 der (want die beleefde deezen ramp) 

 vroeg , 6 Vader waarom is V mogelyk , dat 

 iry , God en V land altyd wel gediend héb' 

 bende , om in deezen Jlaat kunnen bevin- 

 den ? De Jlemme, antwoordde de Gry- 

 faard , van d*eene of d'' andere bittere bc' 

 droef de y door ons vcrongelykt, heeft zig, 

 mijchien, voor den Throon van God doen 

 hoor en , wanneer wy , in v oor f po e d , ver- 

 zuimden hem Jcbielyk recin te doen (m) / 



Maar weeder na Europa keerende 

 vind men , in de vyfciende Eeuw , tot Flo- 

 rence byna 't zelve dat wy in Atheenen 

 gezien hebben. Na dat het Westerfche 

 Ryk , niet meer in weezen , Itaiien had 

 overgelaten ten prooy aan de devasta- 

 tien van al-foorts Barbaaren, was dat 

 fchoone land, door onderlinge oorloo- 

 gen van die woeste natiën, geduurende 

 ^even honderd jaaren, verzeld met 

 meenigvuldige hongersnood en pest, 

 zodanig ontvolkt , dat het geheele plat- 

 te 



(m) Mitfladm Sa-aii) in Gulia, 



