S02 O. Z. VAN HAREN OVER DE 



kiezen , het Volk, waar van de Gebeurte- 

 nisfenhet best bewaarheid aan onszyn ge- 

 komen. Dit zyn de Romeinen: by welke in 

 vyfentwintig Eeuwen maar twee tydftip- 

 pen te vinden zyn, in welke die vryheid 

 van zodanige werken uittegeeven mooge* 

 lyk of geoorloofd was. De eerfte is die 

 van de Beheerfching van Augustus : niet 

 om dat men te Romen vry was , maar om 

 dat de Staatkunde van Augustus wilde 

 dat men gelooven zoude dat de Vryheid 

 nog in weezen was. Gy zyt rJo^jong(q) , 

 fchryft hy aan Tiberius, die om de 

 vry e taal der Romeinen verfloord was; 

 iaat ze wat praaten , '/ is genoeg voor ons 

 dat de zaaken in dien ftaat zyn dat zy ons 

 geen kwaad kunnen doen. En- de ver- 

 fcheidene manier van denken van die 

 twee Vorflen had ook verfchillende uit- 

 werkingen : want zo het onder Augus- 

 tus nog geoorloofd was aan een jong of- 

 ficier zynen leevenden Generaal boven 

 hetgeheele keizeriyk huis te ilellen (r), 



ten 



(q") Mtatituts^ mi Ttherï^ noVt in hac re induïgere. 

 Satis est ejiim fi ho'. hüben,us ne i^uis nobii male facere fos- 

 ft, SVET, in ^ug, c. ^I. 



- {f\ Ergo ubi per daros ierint tua fata triumpbos 

 Solus utnque idem diceris magnus in orhe, 

 TIBULL, /. 4. Pav. Mesf, v-, w„ 



