VADERLAKDSCHE CEDICHTEN. 3 II 



Romanis , quid aliud quam bella omni- 

 um int er fe gentium exi/lent ? Wat N a- 

 tionale of Vaderlandfche Gedichten wa- 

 ren te verwagten onder de verhuizingea 

 van, genoegzaam alle Noordfche en 

 Westerfche volkeren , wanneer nie- 

 mand byna een vast Vaderland had, en 

 dat 'er geduu rende veele Eeuwen geene 

 andere omftandigheeden zig in Europa 

 vertoonden , als die booze iyden , //; welt 

 ke, zegt de Propheet Amos, de verjianr 

 dige zalzwygen (h). 



Een enkel oogenblik egter fcheen 

 de aloude Vryheid der Romeinen te 

 herleeven, wanneer de nieuw verkoore- 

 ne Tribunus Plebis, Rienzi, een van 

 defingulierftemenfchen, misfchien, die 

 ooit geleefd hebben , het vuur van Ci- 

 cero's welfpreekendheid op het Capi- 

 tool weder deede blinken: maar die flik- 

 kering was kort. De Adel van die 

 woeste tyden was onweetende, en 

 wreed: de Geestelykheid gierig en ny- 

 dig : en 't Volk onflandvastig en zwak. 

 De ongelukkige Rienzi in 't jaar 1347. 

 verheeven, wierd dan reeds in 't jaar 

 1354. vermoord: en honderdenvyftig 



V 4 jaa^ 



(h} AMOS. c. 5. ti3. 



