VADERLANDSCHE GEDICHTEN. 315 



zyn onflervelyk Poëme de la Relighn, 

 heeft het teegendeel beweezen. De 

 Godheid kan dan ook by ons in een 

 vaderlandsch gedicht worden byge- 

 bracht: niet als debyzondere befcherm- 

 fler van een cf ander betwist ieeiiluk, 

 maar als de algemeene weidoenllcr van 

 't menfchelyk geflacht; als regeerende 

 alle volkeren en die volgens reegels van 

 eene oneindige wysheid, met een wenk 

 verheffende of verneederende. Dog in 

 dit kan geen eerbied te diep, geene om- 

 ^igtigheid te groot zyn : en het is hier 

 voor al dat te pas koomt het zeggen 

 van Horatius (k) , 



Nee Deus interjït, niji dignus vindke 

 nodus 



Inciderit; 



En de les van Sallustius , facta dictis e:(* 

 aquanda (I). 



i 



I}e Zeeden» 



Het tweede dat bezwaarlyk kan wee- 

 gen om wel uittefchilderen zyn de zee* 



den 



(k) Dff Atte Poe/, v, ipi, 

 (Ij Ue Be/, Cö/, 



