3l6 o. Z. VAN HAREN OVER DE 



den van de tyden welke men verhandelt; 

 en hier in moet men navolgen 't geen 

 de fchilders trachten te doen in portrait- 

 ten. Een vaderlandsch gedicht is voor 

 een natie, 't geen een Portrait is voor 

 een familie , en de eerfte verdienste van 

 een Portrait is gelykende te ^yn. Maar 

 een kundig fchilder, zo hy difForme of 

 belagchelyke trekken in 't weezen vind, 

 zoekt, zo veel doenlyk, onder 't be- 

 waaren van de gelykenis , de difFormi- 

 teit te verbloemen , en 't aanftootelyke 

 of wegteneemen, of onder kunst te 

 bedekken : maar dit is voor den Dich- 

 ter niet altyd moogelyk, om dat nie- 

 mand kan weeten wat toekoomende eeu- 

 wen belagchelyk in zeeden , of niet be- 

 lagchelyk zullen vinden. Dog 't geen 

 in deezen nooit zal bedriegen, is, in 

 een gedicht niet te brengen iets dat i;i 

 zeeden nooit by eenig Volk goedge- 

 keurd kan worden , gelyk by voorbeeld 

 de vuile Harpijen boven een eetensta- 

 fel(m), of het Si quis mihi parvulus au- 

 la luderet ^neas (n). En in zulke 

 gelyk in alle Byverhaalen is niets voo^- 



zig- 



(m) JEn 3. 

 \VIl) JEn, 4, 



r 



