VADERLANDSCHE GEDICHTEN. 323 



den, vry hadden gebruikt, haddenze 

 egter nog alle fcrupel in dee^en niet 

 weggenoomen; want Horatius fchynt 

 nogi eenigen tyd in twyffel of men zig 

 van nieuwe woorden mogt bedienen, 

 fchoon hy in de afBrmative befluit (r); 

 en Afinius PoUio verweet in een werk, 

 met opzet daar toe gefchreeven , aan 

 Sallustius , die affectatie van oude woor- 

 den te gebruiken (s); beide te goede 

 Hovelingen om van een ander gevoelen 

 te zyn als Augustus; die niet alleen 

 openbaar de gek ftak met de woorden 

 en Origines van Cato (t), maar zelfs 

 Spaanfche woorden in zyn moedertaal 

 mengde. En uit dit alles, en 't geen 

 'er de volgende Keizers hebben gelieven 

 bytevoegen, is gefprooten het gQQn 

 wy noemen zuiver Latyn, 



De Nederlanders hebben door mid- 

 del van den koophandel hunne taal uit- 

 gebreid , verder als de Romeinen hunne 

 overwinnende leegers: deeze waren die 

 overwinningen gedeeltelyk fchuldig aan 

 de wyze oplettendheid van al-foorts wa- 



X a pe- 



^r) De Arte Voet, — verhorum vetus interit atas. 

 Et juvenum ritu fiorent modo nata vigentquBé 

 (s") De UI. Gr. n. 10. 

 (t) SüEï. in Aug, C. 8ö. 



