WEEN EN NAWEEN. 491 



in haar befldtene lighamen te ontlas- 

 ten. Dan de wyze Natuur dwaalt wel 

 eens van den goeden weg af: men heeft 

 met nfiy hier vorens reeds gezien , dat 

 deze waarfchuwende en opwekkende 

 aandoeningen fomtyds of al te geweldig 

 of al te gering, ja fomwylen vrugte- 

 loos zyn. Dat de Natuur, fchoon met 

 een fchynbaar goed inzigt, nu en dan 

 onbevoegde middelen aanwendt, en 

 haar oogmerk door de werkinge van 

 deelen, die daar niet toe gefchikt zyn, 

 zoekt te bereiken , zal ik in dit twee- 

 de en laatfte hoofddeel dezer befchou- 

 winge trigten aan te tonen; de reden 

 van deze misvattinge der Natuur ver- 

 volgens ontvouwd, en het quaad 't geen 

 'er uit voortfpruit aangewezen hebben- 

 de, zal ik my eindelyk onderwinden 

 eenen voorzigtigen Vroedkundigen zy- 

 nen pligt voor oogen te ftellen, en te 

 betogen, dat die hier in niet beftaa, 

 dat hy \^ol verbaasdheid de misflagen 

 der Natuur befchouwe, maar in tegen- 

 deel dat hy haar weder op den reg- 

 ten weg zoeke te brengen, en defcha- 

 de door haare feilen veroorzaakt her- 

 ftelle. Tot dat einde zal ik een be- 

 paling der valfche ween opgeven, de- 



zel- 



