JOODEN TE COCHIM. 585 



cleeze wereld, en in hunne zwaar fle vervol- 

 gingen , als noch de wr!,T mogcen behouden ; 

 'c geen tot uitwerking had, dac zij, hunne 

 handen Hen)elwai.ns verheffende, den God 

 hunner vaneren, mer traanen in de oogen 

 loofden , dat hj in deeze ook noch voor hun 

 zorgde. 



Onaangezien deeze opmerkelijke voorrechten 

 blijkt het echter ten duidelijkjien ; dac zij be- 

 JiendJg blijven , een verdrukt en verftooten volk ; 

 zeils in weerwil der poogingen , door hen aan- 

 gewend, om ru of dan in eenen luisterrijken 

 flaat, gefteld te worden. 



Ond^r welke poogingen, ook eenigzins k'^n 

 geteld worden , het koopen van het kleine Ko' 

 ningrijk kranganoor, welkers bezitting, hoe 

 lang die ook mooge geduurd hebben , noch- 

 tans OK^(/?fntY/g is geweest, terwijl hunne wr- 

 drukkingen , in tegendeel aanhoudende zijn ver- 

 niterdezd; weshalven niet anders, dan aan de 

 Mogtige hand der bestuürende en zorgende 

 vooRzj£>oiGH£iD, kan en mag worden toege- 

 fchreeven de oorzaak der bewaaringe, zoowel 

 van deeze , als van de overige Jooden, die on- 

 der alle volken der geheele wereld zijn ver- 

 ilrooid, doch altoos als een onderfcheide natie 

 Ifvorden bevonden. 



Daar zij nu beminden zijn om der vadrren 

 "WIL, Rom: XI: 28. zoo liggen 'er noch voor 

 hun groot e beloften van genadige herj}ellinge,m het 

 Propheetisch woord, als in de geheimrolle van 

 den Godlij ken raad , opgeflooten en hun ten 

 goede bewaard; en hoe zeer 'er een dekfel 

 op hunne harten ligt , wanneer zij 'c woord 

 des Levens leezen, houden zij niet te miö 



O o 5 het 



