594 !• B. D E B E y N 1 E 



hebben , verviel hy in eenen zagten flaap , 

 korts daarna ontwaakende begon hy te 

 weenen, ende tot zich zelfs koomen- 

 de , wist hy niet van alles wat 'er gepas- 

 feerd was, en was zeer vermoeid. 



Wie zoude uit dit verhaal niet oor- 

 deelen, het eene Idiopatbique ofte eene 

 van de zwaarfte vallende ziektens te 

 zyn ? ende hoe menigvuldige zouden de- 

 zen droevigen lyder niet aan zyn el- 

 lendig noodlot overgegeven hebben ? al- 

 izoo de Geleerde van Swieten zegt, 

 fesjima fpecies . • • • • f er e femper incura- 

 bilis est» Maar neen, wy gongen voort, 

 ende alles rypelyk onderzoekende be- 

 vonden wy dat dit kind naar zyne jaaren 

 zich te flerk in de letteroefFeningen op- 

 hield, dat het te weinig fpeelde, ende 

 dat het fchreide en ontroostelyk was, 

 telkens dat hy den eerften prys van 

 zyne fchoole niet bekwam; doch indag- 

 tig wordende de uitleggingen van van 

 Swieten, op den (1075) aphorismus van 

 den Onfterfelyken Boer have , alwaar hy 

 zegt , vidi aliquoties et dohii optima fpe 

 pueros in pesjimam et incurabikm epilep- 

 Ji:im incidisfe , dede dit onze hope fchier 

 verdwynen ; edoch dit verhaal dede ons 

 ook opmerken, dat door deon maatigeftu- 



dk 



