152 G. GRËEVE OVER 



de plaats des hoofds zwol riet op, en de 

 oneffenheid des beensgefteldheid was 

 zeer duifter te voelen, maar door het 

 geheele voorhoofds-been van de wenk- 

 braauw af, tot aan de Siitura Coronalis , 

 Z2ig men ter dikte van een pennefchagt 

 een kloppende -beweging, en welke zich 

 agter de voorr oemde naad veel verbreed- 

 de en irregulier wierd. Deze beweging 

 was zeer fterk, wanneer hy braakte, en 

 verhief zich telkens , wanneer hy uita* 

 demde ; als ik den vinger er opzette , ge- 

 voelde ik 'er niets van , en deed het op- 

 houden , maar loslatende kwam het aan^ 

 ftonds weder : ik begreep dus , dat deze 

 beweging door geen bloedvat der uiter- 

 lyke dekfelen gemaakt wierd, maar voort- 

 kwam door dien het been daar onder 

 gefcheurd was , en dat de dura mater 

 door de beweging der herfenen als 

 door derzelver flagaderlyke vaten hier 

 poging tegen de bekleedfelen deed, om 

 zich van het bloed, dat op dezelve uit- 

 geftort was, te ontlasten , en welk bloed , 

 door de opgezwollendheid der be- 

 kleedfelen , een tegenftand om zich daar 

 onder te verbergen vond, en dus telkens 

 in het hoofd te rug keerende, deze lang- 

 duurende klopping maakte. In hoe verre 



dat 



