156 G. GREEVE OVER 



om de infnyding langs de fcheur van 't 

 os Brontis noch wat te verlengen: 't geen 

 ik op een gefleufde fonde deed: het 

 been eischte ook nog meerder ontbloo- 

 ting aan den beneden kant , 't geen hoe 

 gemakkelyk zulks ook van boven te doen 

 was, hier, om de Fimbriav2ss. den MuS' 

 cuJus Temporalis , een zeer moeilyke be- 

 werking was: ik moest het gedeeltelyk 

 door een mes fcheiden , en affchrappen; 

 inmiddels bragt ik dit verband alles in 

 dien ftaat , dat men by het volgende ge- 

 makkelyk de Trepaan, zo zulks ver- 

 eischt wierd, (lellen kon, en voor dit- 

 maal my met het reeds gedane verge- 

 noegende , verbond ik mede als den vo- 

 rigen avond ; ik voorzag my voor het 

 avond verband, van alle het noodige wat 

 tot de Trepanatio vereischt mogt wor- 

 den. 



Tot het avond verband, het geen om 

 7 uuren beftemd was, was des lyders 

 toeftand gebleven als te vooren , gevende 

 alsnoch de allerminfte kenteekenen niet 

 van een bepaalde bewustheid; ik weekte 

 het verband weder los, en nam het voor- 

 zigtig af. De min bloedigheid der wond 

 toonde de gefteldheid van 't been be- 

 ter als te vooren ; men zag dat het os Fron- 



tis 



