20» a DE WITT OVER DE 



den één den ander over, waardoor zy 

 aangetast worden. 



ö. IV. Sommige Schryvers meenen, 

 dat deze overbrenging ook kan toege- 

 fchreven worden aan de vliezen , welke 

 aan deze deelen gemeen zyn: maar de 

 ondervinding leert, dat de vliezen hun 

 gevoel verliezen, zodra zy geene ge- 

 meenfchap met de zenuwen meer heb^ 

 ben; dan een vlies heeft geen gevoel als 

 voor zo ver zulks door de zenuwen , 

 welke zig daar in verfpreiden , te weeg 

 gebragt wordt. Ook gebeurt het, dat 

 een deel, 't welk het ander tot medely- 

 den brengt, zeer ver van 't zelve afge- 

 legen is; ja zelfs dat alle die deelen, 

 w3ke tusfchen beiden gelegen zyn, in 

 't geheel niet lyden, Hoe zoude het dan 

 mogelyk zyn, dat een vlies zodanige 

 toevallen in een ander deel zoude over- 

 brengen, zonder die genen, welke tus- 

 fchen beiden gelegen zyn, aan te doen? 



§. V. Eenige der aanhangers van dit 

 gevoelen verbeelden zig , dat de vliezen 

 ïiunne bewegingen aan andere deelen door 

 (lingeringen te weeg brengen; maar wie 

 2Qude kunnen gdlooven, dat de vliezen 



van 



