MBDELYDBNHEID DER DBELEK. 2l5 



zïg nog de tweede tak van 't vyfde paar 

 met het harde gedeelte der gehoorze- 

 nuw op twee plaatfen , als eerftelyk 

 door middel van de rami nafales fupe- 

 riores postici, |welke de ramus vidianus 

 afgeeft; ten anderen door middel van 

 de ftam van dezen tak zelfs , wanneer 

 dezelve uit het f orametJ orbitare inferius 

 te voorfchyn komt, en zig in verfchei- 

 dene takken op de wang verfpreidt. Zo 

 dat de tak van 't vyfde paar gemeen- 

 fchap heeft met het zesde en zevende 

 paar zenuwen. 



§. XX. De derde tak van 't vyfde 

 paar of ramus maxHlaris inferior veree- 



O 4 nigt 



fchenribbige zenuw hier integendeel fchynt te 

 eindigen ; waarby zig ook winslouw voegt. Zie 

 Zyne Expofition Anatomique Traite des nerfs J. 3 57 — 

 360. Zo heeft nogthans de beroemde meckel 

 aangetoond , dat de gemelde takjes van 't vyfde en 

 zesde paar de wortels zyn van de tusfchenribbige 

 zenuwen. De rede, die hy hier van geeft, is 

 eerstelyk , dat de ramui 'vidianus veel dikker is op 

 die plaats, alwaar dezelve uit het ganglion Sphenopa- 

 htimiB te voorfchyn komt ; ten anderen bewyst hy 

 zulks uit de rigting van eenige takjes , welke uit 

 de r^mus 'vidianus voortkomen 5 voor dat dezelve 

 met het zesde paar zig vereenigt , welke takjes 

 de rami nafales fuperiores postici genaamd worden , en 

 die zig met een takje van het harde gedeelte der 

 gehoorzenuw vereenigen. Zie Hist. de VAcadem. 

 IRojaU des Sciences de Berlin, /V». 17^9. p. 88. §, VU 



