VAN EENE ZWANGERE VROUWE, 459 



(de moederkoek ingeplant waren. Wan- 

 neer ik met den vinger daar over flreek, 

 voelde ik eene fcherpte zeer na overeen- 

 komende met die, welke men gevoelt 

 wanneer men over de ruige zyde van 

 een Haayenvel ftrykt. Eenigen van deze 

 fcherpe puntjes uit de zelfftandigheid der 

 moederkoek genomen, en van naby be- 

 fchouwd hebbende, zag ik duidelyk,dat 

 het verfteende lichaamtjes waren ; ech- 

 ter fchenen fommigen der kleinften van 

 een beenachtige zelftandigheid te zyn. 



Zeer gaarne had ik deze zeldzaame 

 moederkoek willen bewaren, doch dit 

 heeft , uit hoofde van een oud en inge- 

 worteld vooroordeel , niet mogen gefchie- 

 den ; ter naauwernood heeft men my ver- 

 gund dezelve aan eenige lieden van de 

 kunst (waar onder de Heer Dodor Mul- 

 ler , Medelid van dit Genootfchap)te mo- 

 gen laten zien , eer ze verbrand werdt, 



DeLyderes heeft, na de afhalingeder 

 nageboorte, geene byzondere toevallen 

 gehad; zy is binnen den gewoonen tyd 

 herfteld, is thans noch in t leven, en, 

 behalven haare gewoone kolykpynen, 

 ^en tyde haarer maandftonden, is zy 

 zeer gezond, 



^L ^ :^ 



