4S2 JUSTUS TJEENK OVER DE 



konde breken ; waaruit men (zegt hy) 

 van deszelven hoogte kan oordeelen. 

 Dan de hoogte der bergen kan verno- 

 men worden uit het niet fmelten van de 

 fneeuw en het ys in het heetfte jaarge- 

 tyde; omdat de fneeuw en het ys op 

 alle plaatfen niet blyven volharden op 

 eene evengelyke hoogte, maar op ver- 

 fchillende hoogten , naar het onder-^ 

 fcheid der luchtftreeken. Hoe meer 

 men van de beide asfen naar den evenaar 

 afdaalt , hoe hooger men klimmen moet 

 om by de fneeuw te komen; en, hoe 

 meerder men zich van den evenaar naar 

 de poolen verwydert, hoe eerder en ge- 

 makkelyker men by de ongefmoltene 

 fneeuw kan geraaken. De hoogte, op 

 welke de fneeuw in 't midden des zo- 

 mers niet fmelt, kan, onder alle de ver- 

 fcheidene luchtftreeken, worden voorge- 

 fteld door een lyn , van de poolen naar 

 den evenaar voordgetrokken. Deze lyn 

 zal, in 't midden der verzengde luchu 

 Jlreeke, opklimmen tot de hoogte van 

 2434 toifesy boven de oppervlakte der 

 Zee; by haaren ingang in de gemaa^ 

 tigde luchtjlreeken, zal zy maar 2100 /. 

 verheven zyn. In Vrankryk en Cïnli 

 heeft 2.Y niet meer, dan 500 of 600 tot' 



fes 



