498 JÜSTUS TJEENK OVER DE 



moet gevoegd worden , dat hunne vyan- 

 den, ^ich bedienende van het voordeel, 

 hetwelk een mat en dorftig Land, hun 

 aan de hand gaf, deszelfe dorre ftrui- 

 ken, uitgedroogde gewasfen^en ligtyuur- 

 t'attende doornen , in brand ftaken , en 

 met hun voet- en paerdevolk een zwaa- 

 ren flofdamp verhieven, om de Christe- 

 nen door rook en fmook te verdikken , 

 door de vlammen te fchroeijen , en door 

 het verwekte ftof van hun overig vocht 

 te berooven. Hunne ingewanden wa- 

 ren aan het zieden, hunne geesten uit- 

 gedroogd, en hunne ziel zonk neder en 

 werd in hun binnenfte uitgejlort (u). Zy 

 wisten zich niet te verbergen voor den 

 gloed, en zouden wel in den fchoot 

 der aarde gedoken hebben ; gelyk zoo 

 OViDiüs de Godin Aarde voorlbelt, toen, 

 door pHAëTONS vermetele onbezonnen- 

 heid, de wereld in brand vloog, om 

 hunne verfchrookte leden aftekoelen. 



De reizigers, die het Oosten bezocht 

 hebben , betuigen eenpaarig , dat de 

 vlakten, in de lange dagen, veel van de 



zon- 

 Cu) Ps. XLIL 6. WILLERMI , Tyrenfts Anhiep. , Hifi» 

 Lib. VUL C. VIL p. 752. " Sit: & ariditate confumpta ^ 

 „ infi ipfis deiiciehanty tabescentia'^ & Hquefacta mterir 

 JIJ us moriebaafur : cef^ 



