KEÏLIGE AARbRYKSKÜNDEé 513 



het in t geval van Tantaïus wil bren^ 

 gen), door een beklaagelyk en fterk ge- 

 fchreeuw zyn gebrek te kennen geven? 

 Gelyk de woudezel niet rucheït by het jon^ 

 ge gras > noch de os loeit by zyn voeder^ 

 Job VL 5. zoo geloove ik ook, dat het 

 hert niet ^al fchreeuwen (v) by het wa- 

 ter. Ook blykt het (myns bedunkens) 

 onwederfpreekelyk uit Davids gemoeds- 

 geftalte , geestelyk gemis , dorst naat 

 God, en zyne gewezene hofftad Jerufa-» 

 lem , enz. door het dorftig hert hier af-* 

 gebeeld, dat het hert, indedaad, vart 

 drinkbaar water verftooken zy geweest; 

 Want, het geen in de overdragt waar 

 is, moet ook waar zyn in het zinne- 

 beeld, van het welke de overdragt ont- 

 leend was. 

 Dat Bavid toen ter tyd van Gods bly- 

 r, DEEL, Kk de 



■ •_>? 



(v) Wierin worde ik teh fterkften bevestigd 

 door Joel I. 20.; eene duidelyke opheldering van 

 Pf. XLII. 2.; waar het gefchreeuw van de beesten 

 des velds, omdat de 'waterftróomen waren uitgedroogd^ 

 en een vuur de nveiden der woeftyne verteerd had , 

 door hetzelfde woord -n;; wordt uitgedrukt: ten 

 blyke, dat hun gejthreeuiu, niet uit een bezit en 

 overvloed , maar uit een gemis en gebrek , voord- 

 kwam; en dat 'er, in de killen der beeken, en 

 bedden der rivieren, in de laagte, geen eetbaar 

 gras, noch genoegzaam drinkbaar water meer voor 

 Jiandcai was. 



