5l6 JUSTUS TJEENK OVER DE 



Davld, die door dat dorstig land om- 

 toog, had veelvuldige gelegenheid, die 

 dorftige herten by die verwoestte beeken 

 te zien , en hun gefchreeuw en gebaar te 

 hooren. Hy zelf bevond zich in 't ge- 

 val dier vorsten , die als de herten zyn y 

 {die) geen weide vinden-, zy gaan kracht e^ 

 loos hene, voor het aangezigt des ver- 

 volgers; Klaagk 1.6. Hy was in een on- 

 gemeen dorstig land , als eenigzins , uit 

 debeteekenisfevan a^!:"*p^£)^< , (x)fchynt 

 voord tevloeij en ; alwaar de dorstige her- 

 ten aan alles gebrek leeden , en geen ver- 

 frisfchend water aantroffen. Want^ 

 wordt dit woord wel gebezigd voor de 



die- 

 en dat ouderfcheid in vcrfcheidens betrekkingen aan- 

 wyzen. C. CORN. TACITI, defitu^ moribus ^ et popu- 

 lis , G'-rviaviae Libellus , C. lil. „ Sunt illis haec quoque 

 j, carmiaa, quorum relatUy quem bai'dicuni vocant ^ 

 j, accendunt animos , futuraeque fugnae fortunam ipfo canta 



■ ■'^' auiurantur : terrent enim ^ trepidantve^ prout fonuit 

 jj acus. Nee tam- voces illae , quam 'virtutis concentus , 

 5, videntur: adfectatur praecipuè alperitas ibni, f/frac- 

 3, tum raurmur, objectis ad os j'cutis ^ qtfo plenior et 

 5, gravior vox repenutji jntumefcat". Ib. o. bro- 

 TiER : „ SuKt qui barrituni mallent: at barrire ele- 



■ 99 phantorum est , quos ne noverant quide?» Germani. Bar- 

 5, ÓXXQ vero cervorumM/, quos faepïsfime audiehant con- 

 j, tinuoque iKnabantur tum Germani tum Galli , apud quos 

 „ celebernmus fuit bardltuS. Inde vates^ qui hoc modulot 

 5, utebantur ^ dtcti junt bardl". 



(x; Vid. Cl. VENEMA ad Pr. XVIII. lö.rtaucto* 

 reSj ibi iattdatu ' ' • -■ -' -• 



